De verraders bekennen kleur

Onlangs werd een wetsvoorstel om het (dagelijkse!) onverdoofde slachten van dieren te verbieden, weggestemd. Een historische kans gemist om die al jarenlang bewust in stand gehouden lijdensweg van miljoenen koeien, geiten en schapen te beëindigen. Het voorstel werd ingediend door de moedige Hermes Sanctorum, die een tijdje geleden Groen verliet wegens – onder meer – onvrede over de hoogst dubbelzinnige houding van die partij inzake halal-slachtingen. Zelf heb ik Groen, dat in tempore non suspecto ooit ook mijn partij was, jaren geleden de rug toegekeerd, toen bleek dat ze de zorg voor de natuur hadden ingeruild voor het verdedigen en verspreiden van de islam. Wat de voorbije dagen in de pers alweer zoveel mogelijk werd weggemoffeld, is dat ook Vlaams Belang een gelijkaardig wetsvoorstel had ingediend. Maar dat werd ‘om technische redenen’ niet aanvaard…

Hoe dan ook, het voorstel dat een einde had kunnen maken aan een walgelijke islamitische en joodse traditie werd door alle overheidspartijen weggestemd. Van CD&V en VLD verbaast me dat niets. CD&V, ooit dé volkspartij van Vlaanderen, heeft al een hele tijd geleden de keuze vóór de islam en tégen de eigen burgers gemaakt. De reden hiervoor is puur eigenbelang. Ze azen namelijk op de stemmen van allochtonen om toch nog iets te kunnen redden van het zinkend schip dat hun partij is geworden. Volgens CD&V gaan religieuze praktijken – hoe gruwelijk ook – boven dierenwelzijn. Een kreng als Sonja Claes (CD&V-parlementslid) formuleert het zo: “Wij vinden het belangrijk dat de godsdiensten hun rituelen kunnen behouden”(bron: Knack). Met andere woorden: hadden de Azteken nu nog geleefd, dan hadden ze van Sonja Claes rustig mogen doorgaan met hun mensenoffers. Bianca Debaets (uitgerekend Brussels CD&V-staatssecretaris voor Dierenwelzijn!) beweegt al jarenlang hemel en aarde om de moslims in en rond Brussel toch maar hun bloederig offer’feest’ te gunnen. Ook een hypocriet als Wouter Beke (CD&V-voorzitter), die o zo graag uitpakt met familiewaarden en met zijn welopgevoede kindjes, is ronduit gekant tegen een verbod op onverdoofde slachtingen. Zouden zijn brave kindjes weten dat het uitgerekend hun papa is die met dierenbeulen heult? Ook een verkalkte organisatie als de Raad van State meende zich te moeten moeien in het debat, door te stellen dat: ‘een algemeen verbod op onverdoofd slachten (…) afbreuk (doet) aan de godsdienstvrijheid.’

Open-VLD, dat ook tegenstemde, is naar eigen zeggen, wél voor een totaalverbod op onverdoofde slachtingen, maar ‘het is belangrijk dat een algemeen verbod door iedereen breed gedragen wordt om maatschappelijke versplintering tegen te gaan en een goede naleving van het verbod te verzekeren. Daarom willen wij de bemiddelaar, Piet Vanthemsche, de tijd geven om samen met alle actoren oplossingen te formuleren’. Dit gezwets kreeg ik als antwoord op een woedende mail die ik het partijbureau had gestuurd wegens hun laffe houding inzake het wetsvoorstel van Sanctorum en van Vlaams Belang. Wat bedoelt Mathieu Nuytens (schrijver van dit gewauwel) eigenlijk met ‘maatschappelijke versplintering’? Dat kan maar één ding zijn, namelijk dat de VLD schrik heeft om op moslim- en jodenteentjes te gaan staan. De Belgische bevolking is immers helemaal niet ‘versplinterd’ in dit dossier, integendeel: 85% ervan wil dat er definitief een einde komt aan die sadistische religieuze rituelen. Maar Open-VLD kiest dus liever de kant van de moslims en de joden dan dat ze de wil van de eigen bevolking volgt.

Zij stellen hun hoop op ‘bemiddelaar Piet Vanthemsche’. Vanthemsche is de vroegere voorzitter van de Boerenbond, een organisatie die het nooit erg nauw heeft genomen met dierenwelzijn. Toen dierenarts en hormonenbestrijder Karel Van Noppen in 1995 werd vermoord (enkele straten verder van waar ikzelf woon), was de Boerenbond al jaren bezig met hun leden te ‘leren spuiten’. Verder was het ook de Boerenbond die hun eigen boeren dwong om over te schakelen van kleinschalige boerderijtjes naar grootschalige veebedrijven waar dieren zoveel mogelijk op elkaar werden geperst. En het is die Vanthemsche die moet gaan onderhandelen over dierenwelzijn?

De grootste ontgoocheling kreeg de 85% Belgen die komaf wil maken met dit dierenleed echter te slikken door de nee-stem van de N-VA. Alhoewel mijn geloof in traditionele politici in het algemeen een absoluut dieptepunt heeft bereikt, waren er toch enkele individuen in wie ik nog wat hoop en geloof had gesteld. Met name Ben Weyts (N-VA-minister van Dierenwelzijn) en Theo Francken (staatssecretaris voor Asiel). Weyts en de hele N-VA hebben dat vertrouwen op een schandalige manier beschaamd door het wetsvoorstel weg te stemmen. Volgens de ombudsman van de N-VA, Kristof Switsers, is N-VA ‘de motor in dit dossier’, maar hebben ze tóch tegen het wetsvoorstel van Sanctorum gestemd ‘omdat ze zijn strategie niet volgen’ en ‘onderhandelaar’ Piet Vanthemsche geen stokken in de wielen willen steken.

Laat ik dit anders formuleren: N-VA is wél voor een totaalverbod op onverdoofd slachten, maar gunt de verwezenlijking daarvan niet aan iemand als Sanctorum en aan het Vlaams Belang. Nu ik er goed over nadenk, kun je eigenlijk moeilijk iets anders verwachten van een partij van wie de Vlaamse ‘Minister-President’, Geert Bourgeois, jaarlijks tijdens de ramadan uit eten gaat bij moslims, waarbij hij ongetwijfeld mag genieten van het resultaat van een halal-slachtpartij op zijn bord. Ik voel mij dan ook verraden door de N-VA, in wie ik tot voor kort nog enigszins vertrouwen had.

Maar wat nu? Als er één conclusie is die ik uit deze beschamende vertoning in het parlement, kan trekken, dan is het deze: het zijn niet langer de traditionele partijen die de wil van de bevolking eerbiedigen. Zij hebben zich, integendeel, juist tégen hun eigen burgers en kiezers gekeerd. Dat is niet alleen zo in dit dossier; het is een verschijnsel dat bij de volledige Europese politieke elite is vast te stellen (zie hierover onder meer Marc Reynebeau in De Standaard). Die (vaak niet eens democratisch verkozen) elite denkt blijkbaar dat ze kan doen of laten wat ze wil, zonder ook maar een beetje rekening te houden met de mening van de bevolking, die ze zou moeten vertegenwoordigen.

De partijen die daar wél nog rekening mee houden, worden door deze arrogante politici én door het overgrote deel van de media hooghartig weggewuifd als ‘populisten’ of ‘rechts-extremisten’. Dit kan maar op twee manieren uitdraaien: een democratische of een niet-democratische. In het eerste geval komen de ‘populisten’ electoraal aan de macht, wat nu al aan het gebeuren is met, bijvoorbeeld, de AfD in Duitsland. In het tweede geval breekt er een volksopstand uit tegen de gevestigde Europese politieke elite, en dreigen er chaos en burgeroorlog.

De eerste optie lijkt mij – vooralsnog – veruit de beste. Traditionele partijen hoeven niet meer op mijn stem te rekenen en de linkerzijde heb ik al jaren geleden definitief afgeschreven. Logischerwijze zullen het de ‘populistische’ partijen, zoals de AfD, de PVV van Wilders, het Front Nationale van Marine Le Pen of, in België, het Vlaams Belang zijn, die het tij zullen moeten keren. Ik hoop dan ook dat heel wat ontgoochelde en ontevreden kiezers hun die kans zullen willen geven.

Het alternatief is immers, vroeg of laat, oorlog.

(Tot slot daag ik vleeseters uit om de moed te hebben om dit videoverslag volledig uit te kijken. Vegetariërs en dierenvrienden hoeven niet te kijken, want die weten dit al lang.)