Een eigen ooggetuigenverslag uit Calais

Calais

Volgens recente bronnen ligt het aantal asielzoekers – overwegend jongemannen van Noord-Afrikaanse afkomst – in de ‘jungle’ van Calais hoger dan ooit en neemt de agressie hand over hand toe (zie onder meer Elsevier en YouTube). Toezicht van de politie is er amper en iedere nacht gaan honderden van deze ‘gelukszoekers’ op pad om vrachtwagenchauffeurs richting Engeland tegen te houden en te bedreigen met hakmessen en knuppels. In één geval kwam er zelfs een kettingzaag aan te pas, waarmee junglebewoners een bestuurder zouden onthoofden indien hij hen niet meenam naar Groot-Brittannië. Heel wat chauffeurs weigeren ondertussen om nog langer via Calais te rijden.

Op 9 augustus jongstleden vertrokken mijn vrouw, onze honden en ik met de mobilhome richting Calais waar we met vrienden hadden afgesproken om er de nacht door te brengen, aangezien we ’s morgens vroeg de overzetboot wilden nemen. Een van de twee voorziene staanplaatsen voor mobilhomes stond overvol; de tweede was niet toegankelijk omdat er een grote kermis was neergestreken. Ook op de parkeerplaats in de haven zelf was geen enkele plaats meer vrij. Het was duidelijk dat iedereen zoveel mogelijk beschutting bij elkaar had gezocht. Een behulpzame Fransman, op wandel met zijn hond, bood ons spontaan aan om in zijn voortuin te overnachten waar makkelijk één mobilhome kon staan. Maar omdat we in totaal met vier campers waren, was dat natuurlijk niet mogelijk. Volgens hem was er waarschijnlijk alleen aan het busstation, buiten het centrum, nog plaats te vinden. Die was er inderdaad, en meer dan genoeg. Enkele uren later zouden we ook begrijpen waarom.

Wat ons meteen opviel, was dat er over de hele parking glas lag van – zo te zien – ingeslagen autoruiten. We besloten om de mobilhomes dicht bijeen te zetten en elkaar te verwittigen indien er verdachte zaken zouden gebeuren. Om drie uur ’s nachts werden mijn vrouw en ik gewekt door het geroep van de vriendin in de camper die vlak naast de onze stond. Vervolgens klonken de luide stemmen van haar man en haar zoon. Toen ik ging kijken wat er aan de hand was, zag ik dat de parkeerplaats vol groepjes ‘asielzoekers’ liep. Met een kniptang (waar hadden ze die vandaan?) hadden ze het metalen veiligheidsslot doorgeknipt waarmee de fiets van onze vrienden achteraan de camper vastzat. Ze hadden het rijwiel er al half afgehaald. Een ander groepje was volop bezig om onze fiets te stelen.

Het crapuul dat daar in groepjes van vijf, zes mannen rondhing, leek helemaal niet onder de indruk van onze aanwezigheid. Ze bleven ons uitdagend en grijnzend aankijken. Zelfs in tijden waarin iedere dag een ‘verwarde man of vrouw’ iemand probeert af te slachten met een mes of een hakbijl, is het burgers niet toegestaan zichzelf op een afdoende manier te beschermen of te verdedigen. In de meeste Europese landen is zelfs pepperspray verboden. Wat ik wél altijd in de mobilhome heb liggen – voor het geval dat – is een afgezaagde biljartkeu. Die heb ik tevoorschijn gehaald en duidelijk getoond aan de smeerlappen die ons wilden bestelen. De rest van de nacht hebben we zowat om beurten de wacht opgetrokken om onze eigendom en onszelf te beschermen. Want politie viel nergens te bekennen. Ze kunnen natuurlijk ook niet overal zijn. Ziedaar de toekomst van Europa: burgerwachten om jezelf, je gezin en je bezittingen te beschermen.

Wat ik zou gedaan hebben wanneer één van die criminelen mijn vrouw, mijn vrienden of onze honden had aangevallen? Ik zou hem ter plaatse hebben doodgeslagen. In de veronderstelling natuurlijk dat ik daartoe de kans had gekregen, want die roversbenden waren flink in de meerderheid.

Vóór we ’s anderendaags de boot op reden, werd onze mobilhome tot in het kleinste hoekje gecontroleerd door met mitraillettes bewapende soldaten. Ze waren overigens heel vriendelijk en ik heb ze bedankt voor hun werk en inzet.

Veelbetekenend ‘detail’: toen we twee weken later opnieuw in Calais arriveerden (gelukkig overdag) en vervolgens de grens met België naderden was er niet de minste controle…

Advertenties

Een gedachte over “Een eigen ooggetuigenverslag uit Calais

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s