Een eigen ooggetuigenverslag uit Calais

Calais

Volgens recente bronnen ligt het aantal asielzoekers – overwegend jongemannen van Noord-Afrikaanse afkomst – in de ‘jungle’ van Calais hoger dan ooit en neemt de agressie hand over hand toe (zie onder meer Elsevier en YouTube). Toezicht van de politie is er amper en iedere nacht gaan honderden van deze ‘gelukszoekers’ op pad om vrachtwagenchauffeurs richting Engeland tegen te houden en te bedreigen met hakmessen en knuppels. In één geval kwam er zelfs een kettingzaag aan te pas, waarmee junglebewoners een bestuurder zouden onthoofden indien hij hen niet meenam naar Groot-Brittannië. Heel wat chauffeurs weigeren ondertussen om nog langer via Calais te rijden.

Op 9 augustus jongstleden vertrokken mijn vrouw, onze honden en ik met de mobilhome richting Calais waar we met vrienden hadden afgesproken om er de nacht door te brengen, aangezien we ’s morgens vroeg de overzetboot wilden nemen. Een van de twee voorziene staanplaatsen voor mobilhomes stond overvol; de tweede was niet toegankelijk omdat er een grote kermis was neergestreken. Ook op de parkeerplaats in de haven zelf was geen enkele plaats meer vrij. Het was duidelijk dat iedereen zoveel mogelijk beschutting bij elkaar had gezocht. Een behulpzame Fransman, op wandel met zijn hond, bood ons spontaan aan om in zijn voortuin te overnachten waar makkelijk één mobilhome kon staan. Maar omdat we in totaal met vier campers waren, was dat natuurlijk niet mogelijk. Volgens hem was er waarschijnlijk alleen aan het busstation, buiten het centrum, nog plaats te vinden. Die was er inderdaad, en meer dan genoeg. Enkele uren later zouden we ook begrijpen waarom.

Wat ons meteen opviel, was dat er over de hele parking glas lag van – zo te zien – ingeslagen autoruiten. We besloten om de mobilhomes dicht bijeen te zetten en elkaar te verwittigen indien er verdachte zaken zouden gebeuren. Om drie uur ’s nachts werden mijn vrouw en ik gewekt door het geroep van de vriendin in de camper die vlak naast de onze stond. Vervolgens klonken de luide stemmen van haar man en haar zoon. Toen ik ging kijken wat er aan de hand was, zag ik dat de parkeerplaats vol groepjes ‘asielzoekers’ liep. Met een kniptang (waar hadden ze die vandaan?) hadden ze het metalen veiligheidsslot doorgeknipt waarmee de fiets van onze vrienden achteraan de camper vastzat. Ze hadden het rijwiel er al half afgehaald. Een ander groepje was volop bezig om onze fiets te stelen.

Het crapuul dat daar in groepjes van vijf, zes mannen rondhing, leek helemaal niet onder de indruk van onze aanwezigheid. Ze bleven ons uitdagend en grijnzend aankijken. Zelfs in tijden waarin iedere dag een ‘verwarde man of vrouw’ iemand probeert af te slachten met een mes of een hakbijl, is het burgers niet toegestaan zichzelf op een afdoende manier te beschermen of te verdedigen. In de meeste Europese landen is zelfs pepperspray verboden. Wat ik wél altijd in de mobilhome heb liggen – voor het geval dat – is een afgezaagde biljartkeu. Die heb ik tevoorschijn gehaald en duidelijk getoond aan de smeerlappen die ons wilden bestelen. De rest van de nacht hebben we zowat om beurten de wacht opgetrokken om onze eigendom en onszelf te beschermen. Want politie viel nergens te bekennen. Ze kunnen natuurlijk ook niet overal zijn. Ziedaar de toekomst van Europa: burgerwachten om jezelf, je gezin en je bezittingen te beschermen.

Wat ik zou gedaan hebben wanneer één van die criminelen mijn vrouw, mijn vrienden of onze honden had aangevallen? Ik zou hem ter plaatse hebben doodgeslagen. In de veronderstelling natuurlijk dat ik daartoe de kans had gekregen, want die roversbenden waren flink in de meerderheid.

Vóór we ’s anderendaags de boot op reden, werd onze mobilhome tot in het kleinste hoekje gecontroleerd door met mitraillettes bewapende soldaten. Ze waren overigens heel vriendelijk en ik heb ze bedankt voor hun werk en inzet.

Veelbetekenend ‘detail’: toen we twee weken later opnieuw in Calais arriveerden (gelukkig overdag) en vervolgens de grens met België naderden was er niet de minste controle…

Cédric Moisse, advocaat van de duivel

Fatima Aberkan werd in april van dit jaar veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf. Zij is een van de gevaarlijkste vrouwelijke jihadi in België en haar naam is aan zowat iedere recente aanslag in Europa gelinkt (zie: Het Laatste Nieuws).

Door haar advocaat Cédric Moisse kwam zij al na amper vier maanden terug op vrije voeten, wegens een… procedurefout.

Hieronder ziet u een foto van deze Moisse die ervoor heeft gezorgd dat een levensgevaarlijke moslimterroriste als Aberkan haar straf heeft kunnen ontlopen. Moisse is assistent van de compleet moraalloze Sven Mary die, net als zijn collega’s Jef Vermassen of Walter Van Steenbrugge, voor geld zelfs het grootste monster zou proberen vrij te krijgen.

Als zou blijken dat Fatima Aberkan bij een van de volgende islamitische terreuraanslagen is betrokken, dan weet u meteen wie dat mogelijk heeft gemaakt. De man op de foto hieronder.

Cédric Moisse

Het eenrichtingsverkeer van UNIA?

60742214-5d4b-11e6-b57a-625b9bdd1155_web_scale_0.6205674_0.6205674__

UNIA, het Interfederale Gelijkekansencentrum, houdt zich bezig met meldingen en klachten over racisme en discriminatie, onder meer op basis van geloof, ras en afkomst. UNIA lijkt daarbij vooral in één richting op te treden, namelijk ten voordele van moslims die zich (trouwens zowat altijd) gediscrimineerd voelen.

Blijkens dit bericht in Het Nieuwsblad roept een jonge moslim uit Verviers op om alle christenen in België te vermoorden (u ziet de terrorist op bovenstaande foto). In het Arabisch roept hij onder meer het volgende: ‘O Allah, vernietig de hatelijke christenen. O Allah, dood ze allemaal. Spaar er geen enkele.’

De meeste mensen in België zijn, traditioneel, christelijk opgevoed. Met andere woorden: wij worden dus allemaal met de dood bedreigd wegens afkomst en geloof.

Ik heb dan ook klacht ingediend bij UNIA, want ik voel mij geviseerd en roep iedereen die dit leest op om hetzelfde te doen.

Dat kan via: UNIA

Update

De terrorist in de video blijkt de zoon te zijn van El-Alami Amaouch, een radicale imam die wil dat islamcritici de benen en de tong wordt afgesneden. Hieronder ziet u een foto van het islamitische monster.

El-Alami Amaouch

Twee maten, twee gewichten

VVL

Tegen de Vlaamse Verdedigings Liga (VVL), op wiens facebookpagina ongepaste reacties verschenen op de dood van een Belgisch-Marokkaanse jongen, loopt een aanklacht wegens racisme. Politici en Vlaamse media schreeuwden dagenlang om ter hardst hun verontwaardiging uit. Het ‘gelijkekansencentrum’ Unia is, naar eigen zeggen, de ‘woekerende, wilde internethaat kotsbeu’ en Wouter Van Bellingen, directeur van het ‘minderhedenforum’ laat geen kans voorbij gaan om zichzelf weer eens in de belangstelling te plaatsen.

Voor alle duidelijkheid: wat er op de site van de VVL werd gepubliceerd, was allesbehalve netjes. Maar er zijn nog véél meer facebookpagina’s waarop terrorisme wordt verheerlijkt, wordt opgeroepen om ‘ongelovigen’ te vermoorden en uitzinnig wordt gejuicht wanneer er weer eens een islamitische slachtpartij werd aangericht. Over dié pagina’s hoor je Van Bellingen of Unia niet. En er wordt evenmin juridisch tegen opgetreden. Want de politieke correctheid wil dat haat, racisme en discriminatie uitsluitend bij blanke westerlingen voorkomen.

De Duitser die vanop zijn balkon Ali David Sonboly uitschold na zijn massamoord in München riskeert momenteel een proces wegens ‘beledigingen’ (Elsevier). Bovendien waarschuwt de VN ervoor dat facebook, twitter en andere sociale media almaar meer worden misbruikt door moslimterroristen om volgelingen te werven en op te roepen tot geweld tegen niet-moslims (Nu.nl).

Unia en Van Bellingen dreigen met hun eenzijdige aanklachten net het omgekeerde te bereiken van wat ze willen. Ze zullen bij de doorsnee Vlaming nog méér weerstand opwekken tegen de almaar toenemende islamisering van onze samenleving, die door hen in alle toonaarden wordt ontkend. Het is juist de frustratie van de modale burger die niet wordt gehoord door zijn eigen politici en door de EU, wanneer hij zijn bezorgdheid over en onvrede met het huidige asielbeleid wil uiten, die facebookpagina’s als die van de VVL en initiatieven als ‘Soldiers of Odin’ doet ontstaan.

Wie iets zegt waarnaar toch niemand wil luisteren, gaat op den duur automatisch roepen.

De kleutervlaamse diarree van Abou Jahjah – HP/De Tijd

Jahah

De Bezige Bij heeft zich onlangs verlaagd tot de publicatie van een boek van deze arrogante, joden en blanken hatende islamist. ‘Zomeruur’ vond hem zelfs zó belangrijk dat hij het mocht komen uitleggen in dat snertprogramma. Weet je wat: de Nederlanders mogen Jahjah helemaal voor zich alleen hebben. Dan zijn wij, Vlamingen, eindelijk van deze onruststoker, vechtersbaas en oproerkraaier vanaf. Nog één goede raad: koop zijn boek niet want er staat toch niets dan opgewarmde flauwekul in waarmee hij eerder de Belgische krant De Standaard mocht besmeuren. Die lees ik trouwens al heel lang niet meer, ook al heb ik er jarenlang zelf voor geschreven.

Arthur van Amerongen zou zichzelf niet zijn als hij geen mening had over Dyab Abou Jahjah. En wat voor één !

Bron: De kleutervlaamse diarree van Abou Jahjah – HP/De Tijd