De tijd van bloemetjes en kaarsjes is voorbij

munich-memorial

Nog niet zo lang geleden stonden media, politici en politie na iedere moordpartij door moslims klaar om te verkondigen dat dit niets, maar dan ook niets met de échte islam te maken had. Die reactie is ondertussen enigszins bijgesteld. Tegenwoordig roepen ze, nog vóór de slachtoffers goed en wel geteld zijn, dat het ‘waarschijnlijk niets met terreur te maken heeft’. Alsof dat de bevolking gerust moet stellen. Een moslim schiet tientallen mensen neer in München, maar terreur? Nee, dat was het gelukkig niet. Het was maar een ‘gewone wraakactie’ door een man met psychische problemen.

In de buurt van Würzburg gaat een zogezegd minderjarige asielzoeker uit Afghanistan (achteraf zal geen van die ‘feiten’ blijken te kloppen) reizigers met messen en bijlen te lijf. Hij had een onderkomen gevonden bij Duitse gutmenschen die oogluikend toelieten dat hij een zelf geschilderde IS-vlag op zijn kamer had en dat hij via internet contacten onderhield met jihadisten. Blijkbaar vonden die Duitsers het niet nodig om dat ook aan de overheid te melden, wat hen op zijn minst medeplichtig maakt aan deze terreurdaad. Bij mijn weten heeft tot hiertoe nog niemand een klacht tegen die mensen ingediend of een onderzoek geëist. Nee, men gaat liever bloemetjes leggen en kaarsjes branden.

‘Der Islam gehört zu Deutschland’, zei Merkel begin 2015 dictatoriaal. De Duitsers weten ondertussen wat dat betekent.

Toen de dader in Nice met zijn moordende vrachtwagen zoveel mogelijk mensen van de weg maaide, werd hij in de media en door politici meteen een ‘lone wolf’ genoemd. Iets tussen een terrorist en ‘toch geen échte terrorist’ in. De moslim was eerder al opgepakt voor gewelddaden, maar dat belette hem niet om vrij rond te lopen en een jaar lang zijn slachtpartij voor te bereiden, mét de hulp van jihadisten.

De islamitische moordenaar in Reutlingen die een vrouw met een machete afslachtte en twee andere voorbijgangers ernstig verwondde, was een Syrische asielzoeker. Maar gelukkig was het ook deze keer géén terreurdaad. Volgens de politie zou het wel eens om een ‘passionele moord’ kunnen gaan. Een passionele moord! Het klinkt bijna romantisch. De Syriër was nochtans al meermaals opgepakt voor bruut geweld. Waarom liep die kerel dan nog altijd vrij rond, en nog wel met een hakmes van tachtig centimeter lang dat je moeilijk in je broekzak kan verbergen? De enige die hier bloemen verdient, is de chauffeur van de BMW die die smerige islamitische klootzak omver reed, en daarmee nog veel erger voorkwam.

De meest recente gruweldaad, in Ansbach, is het gevolg van een zelfde laksheid bij politie, gerecht en politici. Een Syrische ‘vluchteling’ wiens asielaanvraag was afgewezen, werd nochtans niet teruggestuurd naar zijn land van herkomst, omdat het daar voor hem niet veilig zou zijn. Of die beslissing veilig voor ons was, is niet aan de orde. Integendeel, hij kreeg zelfs de beschikking over een hotelkamer, alhoewel hij inmiddels enkele keren was opgepakt wegens drugsfeiten en psychisch erg labiel was (hij ondernam twee mislukte zelfmoordpogingen).

De rode draden die doorheen al deze bijzonder wrede bloedbaden lopen, zijn duidelijk: het waren telkens moslims die ze pleegden én ze konden dat doen door de laksheid en de onverschilligheid van naïeve Duitsers, van het gerecht en van politici die de grondwet schenden. In die grondwet staat namelijk dat het de eerste taak van de overheid is om haar bevolking te beschermen. Door al die potentiële massamoordenaars vrij rond te laten lopen, heeft de overheid dus een van de belangrijkste wetten in een democratie overtreden.

Is er dan niemand die vindt dat deze overheden moeten worden aangeklaagd, niet alleen omdat ze hun plicht niet hebben gedaan, maar vooral omdat ze de eigen burgerbevolking bewust in gevaar hebben gebracht? Hoe kan het dat ze er telkens weer vanaf komen door te zeggen hoe ‘geschokt’ ze zich wel voelen? Ook nabestaanden en bekenden van de slachtoffers lijken er niet over na te denken om hun falende overheden aan te klagen wegens schuldig verzuim. Iedere keer weer heb ik de indruk dat al die bloemetjesleggers en kaarsjesbranders reageren alsof er een soort natuurramp of een vreselijk ongeval is gebeurd, in ieder geval iets waar ze machteloos tegenover staan. Een noodlot dat ze gelaten, waardig en sereen moeten ondergaan.

Het kan hard klinken, maar dit soort fatalisme – dat overal in Europa is te zien – maakt de weg vrij voor nog méér en gruwelijker terreur. Onlangs was er op televisie een heruitzending van de indrukwekkende documentaire Shoah, gemaakt door Claude Lanzmann. Wat me daarin opviel was de getuigenis van veel van de joden die de concentratiekampen hadden overleefd: dat ze zich niet konden, maar ook niet wilden verzetten tegen de Duitse massamoorden, omdat ze het gevoel hadden dat dit het lot van hun volk was en dat ze inderdaad op een of andere manier ‘schuldig’ waren. Het soort metafysisch schuldgevoel dat Kafka zo prachtig heeft opgeroepen in Het Proces.

Het spijt me dat ik het zo direct en schijnbaar emotieloos moet schrijven: maar als de bloemetjes- en kaarsjesmensen de boventoon blijven voeren bij wat Europa momenteel overkomt, dan zijn we inderdaad ten dode opgeschreven, als maatschappij en als individu. Ons lot ligt niet alleen in de handen van islamitische terroristen die toeslaan waar en wanneer ze kunnen, maar vooral in de bereidheid om ons niet laf te laten afslachten en om niet machteloos toe te kijken hoe we worden bedrogen en in gevaar gebracht door onze overheden, onze media, ons gerecht en al te vaak ook door politiemensen die de ernst van de feiten onder de mat proberen te vegen.

Tot slot een citaat over godsdienst, van Jean-Jacques Rousseau uit zijn verhandeling ‘Het maatschappelijk verdrag’:

Godsdienst is (…) ‘slecht wanneer zij eenzelvig en tiranniek wordt en daardoor een volk bloeddorstig en onverdraagzaam maakt, zodat het nog slechts moord en doodslag ademt en een heilige daad meent te verrichten wanneer het al wie zijn goden niet erkent ter dood brengt. Zo’n volk geraakt dan in een natuurlijke toestand van oorlog met alle andere, hetgeen zeer schadelijk is voor de eigen veiligheid.’ (p.180)

Rousseau had het op het ogenblik dat hij dat schreef met name over het christendom. Vandaag echter zijn bovenstaande zinnen een perfecte omschrijving van de islam die ons allemaal (individueel) bedreigt.

De tijd om kaarsjes te branden en bloemetjes neer te leggen, is voorbij!

Hoe lang nog?

Würzburg
De ‘vluchteling’ kondigt zijn slachtpartij aan in een video

Opnieuw heeft Merkel bloed aan haar handen! De 17-jarige Afghaan die gisteren op de trein, in de buurt van Würzburg, alweer een gruwelijk bloedbad aanrichtte, was nog maar onlangs als ‘asielzoeker’ Duitsland binnengekomen. In de Belgische pers heette het tot bijna vanochtend dat het om ‘een man’ ging en dat zijn ‘motieven onduidelijk’ waren. Gisteravond was in de Duitse pers nochtans al lang bekend dat het om een moslim ging die tijdens zijn slachtpartij ‘alahu akbar’ riep. De islamitische moordenaar logeerde bij een ‘gastgezin’. Ook die ‘Gutmenschen’ gaan niet vrijuit en moeten voor het gerecht worden gebracht. Zij hebben toegestaan dat hun ‘gast’ een zelf geschilderde IS-vlag op zijn kamer hing, en hebben daar blijkbaar over gezwegen.

Overal in de pers gaan er natuurlijk weer waarschuwende stemmen op dat we vooral niet mogen ‘polariseren’. Hij zijn nochtans niet wij die polariseren; dat doen de moslims die ons ongeveer dagelijks naar het leven staan. Dat doen onze regeringen die blijven doorgaan met het importeren van islamitische haat en geweld, waarvan de eigen bevolking het slachtoffer wordt. De ‘Groenen’ in Duitsland – moslimknuffelaars en volksverraders bij uitstek – hebben ondertussen al een onderzoek geëist. Niet naar de dader en de Gutmenschen die hem huisvestten, maar… naar de politieagenten die de Afghaan doodschoten:

‘De politie heeft inmiddels aangekondigd dat er een intern onderzoek wordt opgestart, waarbij zal worden nagegaan of het wel gerechtvaardigd was om de verdachte dood te schieten. Renate Künast, een van de politieke leiders van Die Grünen, had al kritiek geuit op de politieactie.’  (Het Laatste Nieuws).

Kan het nog erger?

Renate Künast
Renate Künast, de groene feministe die boos is omdat de politie de dader doodschoot.

Maar het tij is – eindelijk – toch wat aan het keren. Hollande en Valls zijn, tijdens een herdenking van de slachtpartij in Nice, uitgejouwd en voor moordenaar uitgemaakt. Ook Gauck, de Duitse president, werd op luid boegeroep onthaald. Niet alleen zij, maar ook onze eigen Belgische regering faalt compleet als het erop aankomt ons te beschermen. En waarom? Uit politieke correctheid. Teruggekeerde Syrië-jihadisten worden nog altijd op een belachelijke manier ‘begeleid’ in plaats van te worden opgesloten. Een groot deel van deze criminelen krijgt zelfs een uitkering! (zie Elsevier en Het Nieuwsblad)

De randgemeenten van Brussel hadden al lang deur voor deur moeten worden uitgekamd. Al wie IS-propaganda, wapens en explosieven in zijn bezit heeft of jihadistische websites bezoekt, moet worden opgepakt en achter tralies belanden. Moskeeën moeten worden gesloten en afgebroken, haat predikende imams opgepakt en de salafistische islam moet bij wet worden verboden.

Indien de westerse regeringen en de EU hun laks en islamvriendelijk beleid niet dringend bijsturen, dan gaan we inderdaad overal burgeroorlogen tegemoet. Het zal beginnen bij wat men ‘extreem-rechts’ noemt, die ontwikkeling ziet men trouwens nu al. Maar lang zal het niet duren voor de moegetergde en bedreigde bevolking de kant zal kiezen van degenen die bereid zijn terug te slaan in plaats van zich te laten afslachten. Ook de EU-leiders en de nationale regeringen zullen in de klappen delen, want zij hebben de deuren wagenwijd opengezet voor de vele fanatici die ons naar het leven staan. En dat doen ze nog altijd!

Dat zal dan géén keuze zijn voor een ‘extreem-rechtse’ ideologie, want onze leiders laten ons doodeenvoudig geen keuze meer. Dat wordt een pure kwestie van zelfbehoud.

Hoera, we mogen boos zijn! Maar ook weer niet te veel…

Nice

Na ieder door moslims aangericht bloedbad krijgen we hetzelfde te zien en te horen: politici die ‘geschokt’ zijn maar het nooit over de islam hebben, beelden van mensen die bloemetjes en tekeningetjes op de plaats des doods komen leggen of die met kaarsjes rondlopen, waarbij de media niet ophouden te herhalen hoe ‘sereen’ het er allemaal aan toegaat. Vervolgens – eerst voorzichtig, maar daarna almaar luider – wordt ervoor gewaarschuwd dat we vooral niet mogen gaan ‘polariseren’ en dat er onder de slachtoffers toch ook altijd moslims zijn. Politici die dag in dag uit worden beschermd, komen ons vertellen dat angst een slechte raadgever is en dat we vooral ons leven niet mogen laten bepalen door de terroristen. Want dat is natuurlijk slecht voor de economie, maar dát zeggen ze er niet bij.

Nog een paar dagen later mogen ‘experts’ in kranten en op radio en tv weer eens komen uitleggen dat geweld natuurlijk niet is goed te praten, maar dat we toch niet mogen vergeten wat de ‘echte voedingsbodem’ van het terrorisme is, en dan bedoelen ze: sociale onrechtvaardigheid, uitsluiting, discriminatie, racisme en islamofobie. Langzaam maar zeker wordt er telkens weer een wijde bocht genomen tot het grootste deel van de schuld uiteindelijk opnieuw bij ons, racistische westerlingen, wordt gelegd. Merkel & co hebben er in het recente verleden alles aan gedaan om islam-kritische berichten van de sociale media te weren, maar wanneer moslims overal ter wereld op Facebook hun blijdschap uiten over de zoveelste slachtpartij in het westen, dan horen we Merkel en andere EU-hypocrieten niet.

Dat de mensen dit inmiddels meer dan beu zijn, bleek na de recente aanslag in Nice. Heel wat Fransen reageerden deze keer niet alleen verdrietig, maar ook woedend. President Hollande werd tijdens zijn bezoek aan Nice – tussen twee dure kappersbeurten in – uitgejouwd voor moordenaar. Volgens psychologen ‘mogen’ we gerust woedend zijn ( Boos zijn mag!), maar ze steken meteen ook een waarschuwend vingertje op: niet te lang en ook niet te hevig!

Waar halen die zelfverklaarde ‘experts’ het recht vandaan om te komen vertellen hoe mensen zich mogen voelen? Hoe lang gaan de media ons nog de les blijven lezen met verklaringen van dit soort idioten? Ik weet niet, beste lezer, hoe dat bij u zit, maar wanneer ik zoiets hoor of lees, word ik alleen maar woedender over de manier waarop media en politici ons als dwaze en onmondige kinderen blijven behandelen. Onze hele manier van leven wordt bedreigd en aangevallen, en dan krijgen we daar bovenop nog eens die hele meute politiekers, experts en journalisten die ons komt vertellen hoe wij ons mogen voelen, hoe we (politiek-correct) horen te denken, en… jawel, dat diegenen die menen dat dit ook maar iéts met de islam te maken heeft neonazi’s, populisten en extreem-rechtsen zijn. Want, zoals u weet, is de islam ‘de religie van de…’.

Het hoofd van de Franse Binnenlandse Veiligheidsdienst, Patrick Calvar, heeft de overheid gewaarschuwd dat Frankrijk op de rand van een burgeroorlog staat (zie onder meer Nakende burgeroorlog in Frankrijk). Volgens hem gaan de Fransen – te beginnen bij extreem-rechts – het gruwelijke islamitische geweld en de onwil van de leiders en van de EU om het probleem aan te pakken – niet blijven nemen. Zijn voorstel? Alle ‘extreem-rechtse’ actiegroepen, zoals bijvoorbeeld Pegida, buiten de wet stellen en ontmantelen. Ja, u leest het goed. Calvar meent immers dat de Franse bevolking in sneltempo aan het radicaliseren is en dat de moslims gevaar lopen!

Mogen we hier woedend over zijn? En zo ja, hoe lang? Een paar minuten, een uurtje? En dan weer netjes in het gareel lopen en geen kwaad woord zeggen of denken over al die arme moslims die bij iedere aanslag in het westen harder juichen. Iemand als Erdogan hoeft maar eventjes zijn dictatoriale bek open te trekken en overal in Europa komen fundamentalistische Turken op straat om ‘allahu akbar’ te schreeuwen en huizen van vermeende Erdogan-tegenstanders aan te vallen. Blijkbaar mogen die oorlogszuchtige islamitische maniakken, die vóór de sharia en de onderdrukking van de vrouw zijn, iets langer woedend zijn dan wij, islamofobe westerlingen.

Hollande heeft aangekondigd dat de Franse regering de strijd tegen de terreur zal winnen. Hoe ze dat gaat doen? Door nog meer bommenwerpers naar Syrië te sturen. Voilà. Hollande, Merkel en al die andere EU-potentaten hebben blijkbaar nog altijd niet door waar het échte front vandaag ligt, namelijk in onze eigen steden waar duizenden jihadisten zich schuilhouden om nieuwe massamoorden te plegen. Velen van hen zijn gewoon, op uitnodiging van Merkel en Juncker, met de asielstroom mee binnen gekomen. Die haben das geschafft.

U, uw familie, vrienden en geliefden kunnen de volgende slachtoffers zijn. Maar maakt u zich vooral niet te veel en zeker niet te lang boos, want dat is niet goed volgens de experts.

De leugen van de ‘lone wolf’

koran

Na de zoveelste islamitische gruweldaad, waarbij een ‘Franse’ Tunesiër met een tientonner zoveel mogelijk mensen van de weg maaide in Nice, haasten de officiële media zich alweer om te melden dat het zo goed als zeker om een ‘lone wolf’ gaat. Een compleet misplaatste uitdrukking waarin een eenzame wolf wordt gebruikt als symbool voor een bloeddorstige jihadist. Volgens getuigen werd er nochtans ook geschoten op de menigte. Sommigen beweren zelfs dat dit vanuit de vrachtwagen gebeurde en dat er meerdere monsters aan boord zouden zijn geweest.

Hoe dan ook, dat het hier niet om het initiatief van een ‘enkeling’ gaat, maar dat deze verschrikkelijke moordpartij werd ingegeven door het afgrijselijke islamitische gedachtegoed, blijkt duidelijk uit een oproep van IS-beul Abu Mohammed al Adnani die in 2014 alle moslims ter wereld opriep om zoveel mogelijk ‘ongelovigen’ uit Amerika en Europa te doden:

Smash his head with a rock, or slaughter him with a knife, or run him over with your car, or throw him down from a high place, or choke him, or poison him.

Alle manieren zijn dus goed om niet-moslims te vermoorden. Zelfs al handelde de Tunesiër in Nice op eigen initiatief – wat ik betwijfel – dan nog is zijn motief overduidelijk islamitisch. Nog altijd zijn er islamknuffelaars die volhouden dat de voedingsbodem voor deze meedogenloze terreur moet worden gezocht in achterstelling, sociale onrechtvaardigheid, discriminatie en racisme. Degenen die zoiets beweren maken zich schuldig aan negationisme, en dat is strafbaar (of zou het moeten zijn). Het dagblad De Morgen presteert het zelfs om het aangerichte bloedbad een ‘Aanslag op de decadentie’ te noemen! Kan het nog walgelijker? Daags na de aanslag in Nice wordt er op sociale media door moslims overal ter wereld gejuicht over de vele doden en gewonden (Zie: Het Laatste Nieuws).

Hollande en Merkel roepen om ter luidst dat ze ‘de strijd tegen de terreur zullen winnen’. Hoezo, winnen? Het is juist door de schuld van deze EU-dwingelanden dat Europa volstroomt met islamitisch gespuis dat zijn kans afwacht om nog meer bloed van ‘ongelovigen’ te vergieten. Tot op vandaag ontkennen figuren als Merkel en Juncker dat er heel wat terroristen als asielzoekers Europa zijn binnengekomen. De Nederlandse Nationale Coördinator voor Terrorismebestrijding, Dick Schoof, heeft echter nog maar heel recent toegegeven dat er inderdaad bewijzen zijn dat er zich onder de duizenden migranten flink wat jihadisten bevinden.

De voedingsbodem voor de toenemende terreurdreiging is geen ‘sociale onrechtvaardigheid’; het zijn de koran en de islam. EU-despoten als Merkel, Juncker, Hollande, Verhofstadt, Mogherini, Schulz, Timmermans, enz. maken de verspreiding van deze gruwel echter mee mogelijk. Het zijn zij die als het ware de (bloed)rode loper uitrollen voor jihadisten.

Staan roepen dat ‘we de strijd tegen de terreur gaan winnen’ getuigt dus op zijn minst van verregaande hypocrisie. Of noemen we het medeplichtigheid?

Antwerpse moslims blijven onverdoofd slachten

flyer_opendeurdag

De Antwerpse moslims hebben een manier gevonden om ook dit jaar tijdens het offer’feest’ hun barbaars ritueel van het onverdoofd slachten te kunnen uitvoeren. Ze hebben een zogenaamd ‘burgerplatform’ opgericht en een leegstaand slachthuis in de Lange Lobroekstraat in Antwerpen aangekocht. Dat zal worden ingericht als ‘erkende tijdelijke slachtvloer’, ook al verbood minister Ben Weyts vorige jaar onverdoofd slachten op tijdelijke slachtvloeren. Met andere woorden: de Antwerpse moslims vegen opnieuw hun vuile voeten aan een Belgische wet.

Op hun website (Offerfeest Antwerpen) beweren deze hypocriete dierenbeulen dat de islam een diervriendelijke religie is.

Het Islamitisch voorschrift om alvorens het dier te doden eerst “Bismillah” (in de Naam van God) uit te spreken, confronteert de mens met de heiligheid van het leven en herinnert de mens eraan dat men zonder goede reden het dier niet mag doden of dat men ter verantwoording zal geroepen worden.

Wat mag die ‘goede reden’ dan wel zijn? Niets anders dan een gruwelijk ritueel van eeuwen geleden, waar onze hedendaagse politici maar geen einde aan willen maken. De eerste ‘slachtdag’ zit blijkbaar al volgeboekt. Er volgt zo goed als zeker nog een tweede, en wellicht een derde. In totaal gaat het om enkele duizenden schapen.

Twee boeren (Luc Vandevelde uit Schelle en Marc Absillis uit Hombeek) zien er geen graten in om hun schapen voor dit onwettelijke bloedfestijn te verkopen. Deze twee mannen ruiken alleen maar geld (250 euro per schaap) en trekken zich niks aan van dierenwelzijn, terwijl ze goed weten op welke manier deze arme dieren aan hun einde zullen komen.

Ik roep iedereen op om tegen deze gang van zaken te protesteren bij de bevoegde instanties en politici onder druk te blijven zetten om deze islamitische dierenbeulen eindelijk te stoppen.

Hieronder enkele politici die u kunt aanschrijven:

  • Hermes Sanctorum (Groen): hermes.sanctorum@groen.be
  • Bart De Wever (N-VA): bart.dewever@n-va.be
  • Ben Weyts (N-VA): http://www.benweyts.be/stel-je-vraag

Doen a.u.b.!