Brexit een feit! Wie volgt?

brexit-1

Een dag na het historische referendum in Groot-Brittannië vallen de commentaren overal als hagelbollen uit de lucht. De meeste politici ‘betreuren’ de uitslag ten zeerste, leggen de schuld bij de Britten zelf, vrezen dat de economische groei nu zal stilvallen, dat bedrijven minder makkelijk handel zullen kunnen drijven en dat de beurzen voor lange tijd in vrije val zijn. Met andere woorden: het enige waar ze aan denken is geld.

Tot op dit ogenblik heb ik niemand echt de vraag horen stellen waarom de Britten – en ongetwijfeld nog vele andere Europese landen – de Unie willen verlaten. Dat die vraag niet openlijk wordt gesteld, wijst er alleen maar op dat men het antwoord liever niet wil horen. Want dat antwoord legt de schuld niet bij de Britten maar – integendeel – bij de EU-top. En zoiets is ondenkbaar voor mensen als Juncker, Schulz, Mogherini, Rutte, Tusk, Hollande en Mutti Merkel die in haar eentje meer EU heeft vernietigd dan de Britten ooit zullen kunnen doen.

Merkel, gesteund door bovengenoemde slippendragers, lijkt zich de absolute heerser over de EU te wanen. Zij heeft Europa opgezadeld met een desastreuze vluchtelingenplaag, zij onderhandelt eigengereid met dictators zoals Erdogan, zij dringt andere landen háár wil op en reageert furieus wanneer, met name, Oostbloklanden doen wat West-Europa niet durft: tegen haar orders ingaan. Wie kritiek uit op haar eigenzinnige beleid of op de almaar toenemende heerszucht van de EU-elite, wordt door de (linkse) Europese media genadeloos neergesabeld als ‘populist’, ‘neonazi’ of ‘extreem-rechtse racist’.

De voorbije twee weken had ik de kans om, tijdens een rondreis door Italië, de dagelijkse portie nieuwsberichten even aan mij voorbij te laten gaan. Het was een opluchting. Maar er helemaal aan ontsnappen, lukte toch niet. Want overal waar ik met mensen (Italianen of andere toeristen) praatte, kwam na enkele minuten de onvrede al naar boven. Met name de Italianen zijn woedend op de EU, die er maar niet in slaagt (of liever gezegd: die weigert) de buitengrenzen van Europa te bewaken. ‘Lampedusa is niet ons probleem’, hoorde ik meerdere Italianen zeggen, ‘maar dat van Europa dat zijn verantwoordelijkheid niet neemt’.

Een kritiek die ook vaak terugkwam, is dat de EU niet op maat van de burger is gemaakt, maar op die van multinationals, banken en… van politici die zichzelf verrijken terwijl ze zich hoog boven het ‘plebs’ verheven voelen. ‘Niemand luistert nog naar ons!’, heb ik wel tientallen keren horen zeggen door Italianen, Nederlanders, Fransen… Alleen de Duitsers leken zich ver van ieder politiek onderwerp te houden. Dat de islam – zoals Merkel beweert – ondertussen tot Duitsland behoort, heb ik, op de terugweg, kunnen vaststellen in de buurt van Mannheim, waar een reusachtige witte moskee de omgeving ontsiert.

Dat het de mensen verschrikkelijk ergert dat zowat alle beslissingen, waarvan ze wel de nare gevolgen moeten dragen, boven hun hoofd worden genomen, heb ik nog in geen enkel commentaar op de Brexit gehoord. Merkel en Juncker zijn al volop naar middelen aan het zoeken om te verhinderen dat nog meer landen de EU zullen verlaten. Ze hebben dus niets, maar dan ook niets geleerd van de Britse keuze. Integendeel, ze doen hun uiterste best om de bevolking zo bang mogelijk te maken, om te verhinderen dat nog meer landen de EU willen verlaten.

Als we Merkel & co moeten geloven dan zijn alle EU-critici domme nationalisten die alleen op eigen profijt uit zijn. Terwijl het eigenlijk juist omgekeerd is: het zijn de huidige EU-politici die het, met hun machtswellust en geldhonger, compleet hebben verkorven bij de bevolking. De Europese burgers begrijpen zo stilaan maar al te goed waar de politieke elite naartoe wil, namelijk naar een Europa dat wordt gedirigeerd en gecommandeerd door enkele sterke lidstaten, Duitsland voorop, en waarin de massa-import van overwegend islamitische asielzoekers op termijn een soort ‘mengvolk’ moet creëren dat geen enkele binding meer heeft met de eigen cultuur en gewoonten. Dat ‘méér Europa’ de oplossing is voor de huidige problemen, zoals machtsgeile politici als Verhofstadt en Juncker beweren, gelooft geen zinnig mens meer.

‘Multiculturaliteit’ is al jarenlang hét toverwoord van de EU, van linkse partijen en van zogenaamde Gutmenschen. Onze samenleving moet immers ‘diverser’, ‘kleurrijker’, ‘grenzelozer’ en ‘universeler’ worden. Meestal heeft men het dan over de islam die telkens weer een ‘verrijking’ voor onze samenleving wordt genoemd. Wat deze starre religie met haar levensgevaarlijke ideologische achtergrond voor onze westerse wereld betekent, ondervinden we dagelijks aan den lijve. De islam levert op geen enkele manier een positieve bijdrage aan onze gemeenschap, integendeel, hij is er alleen maar een bedreiging voor. Anti-islamitische partijen, die meestal ook EU-kritisch zijn, krijgen dan ook overal de wind in de zeilen.

Zelfs als we even de totalitaire en onverdraagzame ideologie, die er het fundament van is, buiten beschouwing laten en alleen kijken naar de culturele betekenis van de islam voor onze westerse wereld, dan moeten we tot het besluit komen dat die zo goed als nihil is. In vroegere tijden heeft de islam wel degelijk een periode van culturele rijkdom gekend. Dat heb ik met eigen ogen kunnen zien tijdens reizen doorheen Turkije en Iran. Maar na die bloeiperiode, die overigens grotendeels voortkwam uit het absorberen en zich toe-eigenen van andere niet-islamitische culturen, ging het vanaf de 13e eeuw alleen maar bergaf.

Het absolute culturele dieptepunt van de islam maken we uitgerekend vandaag mee. Het heeft gestalte gekregen in de barbaren van Islamitische Staat die de wereldgeschiedenis willen herschrijven door alle niet-islamitische kunst en cultuur genadeloos te verwoesten. Iets wat de Taliban hen trouwens al heeft voorgedaan met de vernietiging van de kolossale boeddha-beelden in Afghanistan.Toch blijven de huidige EU-leiders de islam als een noodzakelijke ‘verrijking’ van de westerse cultuur en demografie beschouwen. Sinds de aanwezigheid van moslims in Europa is er vooralsnog weinig of niets zichtbaar van welke culturele bijdrage dan ook. Integendeel. We moeten vaststellen dat ons dagdagelijkse leven almaar meer wordt aangetast door eisen en bedreigingen van onverdraagzame moslims, die daarin worden gesteund door onze eigen media en politici.

Samuel Huntington heeft, in 1997 al, met zijn boek Botsende Beschavingen aangetoond dat tot hiertoe geen enkele ‘multiculturele’ samenleving succesvol is geweest. Zoiets is alleen maar mogelijk wanneer er binnen die verscheidenheid een ‘leidende cultuur’ bestaat die ook als zodanig wordt erkend. Europa beschikt over een rijke en diverse culturele geschiedenis die steunt op een aantal fundamentele raakpunten, zoals de Verlichting en het humanisme, en de katholieke en joodse religie. Samen vormen die het fundament van het gezamenlijke Europese gedachtegoed.

Precies die onderbouw is het die figuren als Merkel &  co proberen te vernietigen en te vervangen door een kunstmatige postmodernistische samenleving waarin de democratie wordt uitgehold, de vrijheid van meningsuiting drastisch wordt ingeperkt, een politieke elite het volledig voor het zeggen krijgt en onze westerse cultuur en waarden, in naam van een misplaatste tolerantie, worden opgeofferd aan een levensgevaarlijke ideologie als de islam.

Dát is het Europa waarvan een meerderheid van de Britten zich heeft afgekeerd. En dat is ook het Europa waarvan alleen bankiers, zakenlui, criminelen, jihadisten en volksvreemde politici beter worden. Het Europa waartegen ook wij hardop NEEN moeten zeggen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s